Instellingen Algemeen

Aantal zorginstellingen met financieel tekort neemt toe

Het Waarborgfonds voor de Zorgsector (WFZ) constateert in zijn jaarverslag dat ongeveer 1 op de 4 deelnemende zorginstellingen met verlies draaide in 2007. In 2006 was dit nog 1 op 5, en in het jaar daarvoor 1 op 10.

Deze trend baart het WFZ zorgen, aangezien het overheidsbeleid is gericht op een verdergaande verschuiving van risico's in de bekostiging naar zorginstellingen.
De financiering van nieuwbouwprojecten verloopt stroever dan voorheen. Dit wordt veroorzaakt door de toegenomen onzekerheden als gevolg van het overheidsbeleid. De kredietcrisis, waardoor kapitaal schaars is, heeft de veranderende opstelling van financiers versneld en versterkt. Het WFZ vreest dat het investeringsvolume in de komende jaren onder druk komt te staan als door de overheid niet een duidelijker toekomstperspectief wordt geboden. Het gaat hierbij vooral om de veranderingen in de waardering van onroerend goed, de noodzakelijke verkorting van de afschrijvingstermijnen, de hoogte van de toekomstige kapitaallastenvergoeding, en de uitwerking van 'vangnetten' voor probleemgevallen. Zonder deze duidelijkheid kunnen zorginstellingen moeilijk een goed investeringsplan opstellen en kunnen banken en WFZ deze plannen moeilijk beoordelen.

De Stichting Waarborgfonds voor de Zorgsector (WFZ) is het garantie-instituut van en voor zorginstellingen. Het is opgericht in 1999. Het WFZ geeft garanties op leningen aan zorginstellingen. Voor deelnemende zorginstellingen levert het WFZ rentevoordeel op en continuïteit van de financiering.

Rapport VWS: Zorgmanagers hebben onvoldoende sturingsinformatie

De kwaliteit en veiligheid van de gezondheidszorg staat op hoog niveau in Nederland maar moet toch blijven verbeteren. Hierbij moeten niet alleen de inspectiediensten een belangrijke rol spelen, maar ook zorgverzekeraars (via hun inkoop) en patiënten. En het management moet bereid zijn naar de eigen prestaties te kijken en die te vergelijken met die van andere instellingen.

Dit zijn enkele aanbevelingen die het ministerie van VWS doet naar aanleiding van een onderzoek naar de vijf maatschappelijke opgaven die de zorg in 2006 meegekregen heeft van het kabinet. In het rapport Maatschappelijke Opgaven Volksgezondheid en Gezondheidszorg worden de prioriteiten voor de vijf opgaven behandeld.

Een onbedoelde loonexplosie voor de specialist

Zo’n tweeduizend medisch specialisten incasseerden vorig jaar flink meer geld. VWS erkent het foutje in het declaratiestelsel: de correctiefactor was niet toegepast.
Daardoor verdienen enkele groepen, samen zo’n 2.000 artsen, sinds vorig jaar tientallen procenten meer dan in 2007, oplopend tot zelfs 200 procent. Het gemiddelde jaarinkomen van arts-microbiologen ging bijvoorbeeld van 225.000 naar 675.000 euro.
Minister Bos (Financiën, PvdA) schatte vorige maand dat de uitgaven voor specialisten ruwweg 400 miljoen euro te hoog waren opgelopen.

Sinds vorig jaar zijn specialisten verplicht alle uren die ze werken te registreren, anders worden ze niet meer betaald. Hoewel ze geen minuut langer werkten, explodeerde het aantal geregistreerde uren. Verzuimd was echter de compensatiefactor te schrappen, en daardoor stegen de inkomens van de vijf groepen specialisten enorm.
Hoogervorst, die als minister het systeem ingevoerd heeft, zag wel dat het nieuwe declaratiesysteem, gebaseerd op de zogeheten diagnosebehandelingcombinatie (dbc), rammelde. Maar tijd voor aanpassing ontbrak. „Dat zou jaren duren”, vertelt hij, „en dan dreigde uitstel van de liberalisering van het zorgstelsel.” En dat zou gezichtsverlies betekenen voor hem én het kabinet.

Uitvoeringsbesluit WTZi


Het bouwregime op grond van de wet WTZi is per AMVB d.d. 29-4-2009 grotendeels afgeschaft. Voor veel instellingen betekent dit dat zij geen ondersteuning meer krijgen voor de uitvoering van hun bouwplannen, maar deze zelf moeten financieren. Veel instellingen komen of zijn al in de moeilijkheden.
De afschrijvingstermijnen op nieuwe investeringen worden bovendien marktconform, zodat de kosten per jaar fors toenemen.

Topman: zorgreus Meavita onnodig bankroet

De overheid heeft Meavita, het op een na grootste Nederlandse zorgbedrijf, begin dit jaar moedwillig failliet laten gaan om de noodlijdende thuiszorg duidelijk te maken dat falende bedrijven niet op steun hoefden te rekenen, e.e.a. volgens de laatste bestuursvoorzitter van Meavita in NRC Handelsblad. „Er moest gewoon een voorbeeld worden gesteld”.

Het door fusies razendsnel gegroeide concern, met 100.000 cliënten en 20.000 medewerkers, verkeerde in de twee jaar van zijn bestaan financieel en organisatorisch in voortdurende chaos. Begonnen als fusie van kerngezonde zorgbedrijven was na anderhalf jaar het eigen vermogen verdampt en stapelden de verliezen zich op, met een miljoen euro per week.
De Tweede Kamer houdt op 5 en 19 juni hoorzittingen over het Meavita-fiasco. Het parlement wil achterhalen welke omstandigheden een rol hebben gespeeld en in hoeverre wet- en regelgeving het zorgbedrijf in problemen hebben gebracht.
Een ambtelijke crisisteam zorgde ervoor dat de stichtingen die de cliëntenzorg moesten voortzetten, werden opgericht door patiëntenfederatie NPCF.

Orbis redt het misschien, maar overwoog eigen faillissement

Het gigantisch modern ziekenhuis Orbis in Sittard probeert een doorstart te maken o.l.v. Cees Sterk.
De raad van toezicht en bestuurlijke top van Orbis hebben in september vorig jaar echter overwogen het zorgconcern zelf geregisseerd failliet te laten gaan. De optie tot een faillissement is meerdere keren aan de orde gekomen tijdens besprekingen over de voorwaarden die Fortis en ABN Amro stelden bij de onderhandelingen over het overbruggingskrediet van 180 miljoen euro. Bij de afweging is nadrukkelijk ook gekeken naar de gevolgen die een faillissement zou hebben voor de zorg.

Eerstelijnszorg

Vrij besteedbaar pgb komt zorginkoop ten goede

Het is onwenselijk dat houders van een persoonsgebonden budget (pgb) geld dat zij van het pgb overhouden, moeten terugstorten. Dat blijkt uit onderzoek van de Vrije Universiteit en de Universiteit Utrecht. Door pgb-houders het geld te laten houden dat ze niet uitgeven aan zorg, kunnen efficiencywinsten worden behaald.
Sinds 2008 mogen cliënten wanneer ze een deel van hun persoonsgebonden budget (pgb) niet opmaken, dit niet meer meenemen naar een volgend jaar. Voorheen kon dit met tien procent van het pgb wél.
Al eerder wees prof. Cees Zwart op de werking van “Entscheidungsfreude” in de zorg: het zelf beslissingen kunnen nemen. Managers gaan steeds in de fout om deze vrije ruimte in te perken of af te romen: winst op de korte termijn en verlies op de lange.

Thebe moet tien miljoen bezuinigen

De Brabantse thuiszorgorganisatie moet zeker tien miljoen bezuinigen op een omzet van 170 miljoen euro, meldt BN/De Stem. Dit moet gebeuren door efficiënter te werken en door te snijden in management- en indirecte functies, voorlopig via natuurlijk verloop.

De oorzaak van de financiële problemen ligt in dalende tarieven en dalende indicaties. De tarieven voor huishoudelijke hulp zijn niet in alle gemeenten waar Thebe werkt kostendekkend en ook de vergoeding voor persoonlijke verzorging en verpleging is gedaald. Het geven van injecties is uit de AWBZ gehaald, zonder dat er een andere regeling voor is. En dan is er de wijziging in de indicatiestelling, waarbij een aantal handelingen zijn veranderd van verpleging in verzorging.

Mogelijk faillissement zorggroep Meavita

Belangrijke delen van zorgconcern Meavita stevenen af op faillissement. Staatssecretaris Bussemaker (Volksgezondheid, PvdA) heeft de Tweede Kamer een brief gestuurd waarin ze meldt dat Meavita’s werkmaatschappijen in Groningen en Den Haag vermoedelijk uitstel van betaling zullen aanvragen.

Om te voorkomen dat tienduizenden cliënten van Thuiszorg Groningen en Meavita Den Haag hun zorg en huishoudelijke hulp kwijtraken, zijn eerder deze maand stichtingen opgericht die activiteiten en personeel van het zorgconcern kunnen overnemen. Op die manier verwacht de overheid ook duizenden personeelsleden „voor de zorg te kunnen behouden”.

Tien miljoen voor aanpak diabetes

Na goedkeuring van minister Klink start het programma Nationaal Actieplan Diabetes (NAD) op 1 maart 2009 en loopt tot 2013.


Het voorstel voor het programma is ontwikkeld door de Nationale Diabetes Federatie (NDF), in samenwerking met VWS. VWS heeft hiervoor 10 miljoen euro beschikbaar gesteld.
Klink hoopt dat het programma een succes wordt en dat het een voorbeeld is voor de aanpak van andere chronische ziekten.

Thuiszorg en V&V

Convenant van Bussemaker weer van de baan

De rechter acht het convenant dat VWS sloot over de positie van bemiddelingsbureaus en zelfstandigen zonder personeel (ZZP'ers) in strijd met de AWBZ. Dat is de uitslag van het kort geding dat ActiZ had aangespannen tegen het ministerie.

Het grootste bezwaar van ActiZ tegen het convenant was het feit dat daardoor een ongelijk speelveld zou ontstaan tussen reguliere thuiszorgorganisaties en bemiddelingsbureaus. De bemiddelingsbureaus zijn niet verantwoordelijk voor de kwaliteit en continuïteit van zorg die de ZZP'ers verlenen. Reguliere thuiszorgorganisaties dragen die verantwoording wel. Toch zouden de bemiddelingsbureaus door het convenant nu ook contracten kunnen afsluiten met de zorgkantoren die de AWBZ-zorg inkopen. Dat is volledig in strijd met de wet, stelde ActiZ.

De rechter heeft dit met zijn uitspraak bevestigd. Verder zou het convenant zorgen voor oneigenlijke concurrentie met de reguliere thuiszorg. Die organisaties hebben namelijk hogere kosten doordat zij werknemers in loondienst hebben en volop investeren in kwaliteit om de cliënt verantwoorde zorg te kunnen bieden. De bemiddelaars hoeven die investering niet te doen en dragen geen werkgevers-/werknemerslasten.

Opsplitsing Meavita noodzakelijk?

Het opsplitsen (‘defuseren’) van Meavita Nederland, een grote (thuiszorg-)organisatie in het noorden en oosten van het land, is volgens VWS noodzakelijk om de zorgverlening te kunnen waarborgen.

Financiële problemen bij Meavita vormen een gevaar voor de continuïteit van zorg en huishoudelijke hulp door deze organisatie, aldus VWS

Nieuw: het verplaatsbare kleinschalige verpleeg- of verzorgingshuis

Eerder dit jaar heeft PasAan een tweetal vernieuwende verplaatsbare zorgconcepten gelanceerd: de kant-en-klare zorgkamer en de mantelzorgwoning.

PasAan voegt daar nu een derde vernieuwing aan toe: het verplaatsbare kleinschalige verpleeghuis. Dit sluit goed aan bij de brief die staatssecretaris Bussemaker onlangs naar de Tweede Kamer gestuurd heeft. In haar brief schetst de staatssecretaris dat zij wil dat mensen vooral in hun eigen omgeving en sociale netwerk blijven wonen. Juist in het eigen dorp of de eigen wijk. De grote voordelen van het verplaatsbare kleinschalige verpleeghuis zijn:- de bouwtijd wordt teruggebracht tot enkele maanden;- de kosten zijn zo’n 80% van gebruikelijk;- tussentijdse aanpassingen/verbouwingen zijn veel makkelijker realiseerbaar.- indien niet meer nodig, gaat het huis weer naar een andere locatie met een andere groep bewoners.

Verpleeg- en verzorgingshuis: kamer leeg in 13 dagen

Per 1 januari 2009 is de doorbetaling van verpleeg- en verzorgingstehuizen gelijkgetrokken naar 13 dagen.
Bij verpleeghuizen stopte de bekostiging voorheen 1 dag na het overlijden. Verzorgingshuizen kregen hiervoor 30 dagen. Aan deze ongelijkheid is nu een einde gekomen. Het is echter aan de instelling zelf om te bepalen hoe deze richtlijn in de praktijk wordt toegepast.

Meer geld voor woonvormen dementerenden

Het kabinet trekt tot 2011 80 miljoen euro uit om kleinschalige woongroepen voor ouderen op te zetten. De ambitie van staatssecretaris Bussemaker is dat binnen 4 of 5 jaar eenderde van alle opvang voor dementerende ouderen kleinschalig is. Concreet betekent dit dat er dan 20.000 plaatsen zijn. Ter vergelijking: in 2005 waren er nog ruim 4.400 plaatsen kleinschalig wonen voor mensen met dementie.

De 80 miljoen euro die het kabinet nu beschikbaar stelt, is vooral bedoeld om zorginstellingen te helpen meer variatie in woonvormen aan te bieden. Bussemaker heeft een voorkeur voor kleinschalige voorzieningen in de wijk, omdat cliënten dan in hun eigen omgeving kunnen blijven wonen. Het contact met familie en mantelzorgers blijft op die manier in stand.